Keynesizm

Kierunek burżuazyjnej ekonomii politycznej zapoczątkowany pod wpływem przejawów kryzysu lat 1929?33 przez angielskiego ekonomistę J. M. Keynesa (1883?1946) i kontynuowany przez jego następców; rozpowszechnił się szeroko w Anglii, USA i w innych krajach kapitalistycznych. Pod wpływem wielkiego kryzysu .ekonomicznego lat 30tych, i późniejszej długotrwałej depresji, keynesizm odrzuca tezę tradycyjnej burżuazyjnej nauki ekonomicznej o automatycznym przezwyciężaniu kryzysów i zaburzeń w gospodarce kapitalistycznej w wyniku swobodnego działania sił rynkowych. Przyznaje, że kryzysy i bezrobocie nie są zjawiskiem przypadkowym, wywołanym czynnikami zewnętrznymi, ale zjawiskiem wynikającym z tendencji rozwijających się w samym systemie ?indywidualistycznego kapitalizmu”. Źródła kryzysów, sprzeczności i konfliktów społecznych upatruje jednak nie w podstawach systemu kapitalistycznego, tj. w prywatnej własności środków produkcji, lecz w takich czy innych wadach mechanizmu gospodarki kapitalistycznej, np. systemu pieniężnego, oraz w określonych skłonnościach psychicznych wynikających z właściwości psychicznych człowieka (np. niedostateczna skłonność do konsumpcji i nadmierna skłonność do oszczędzania). Uważa za możliwe usunięcie wad gospodarki kapitalistycznej, bez naruszania podstaw systemu kapitalistycznego, przy pomocy odpowiedniej polityki państwa kapitalistycznego.